Szyfrowanie danych - co powinno nas interesować?

utajnianie danychZa pojęciem szyfrowania danych kryje się kilka terminów, które dziś postaramy się przybliżyć. Terminy takie jak klucze prywatne i publiczne, szyfrowanie symetryczne i asymetryczne, RSA i AES, podpis cyfrowy czy też certyfikaty szyfrowe, to wszystko co związane jest współcześnie z pojęciem szyfrowania danych.

W ostatnich latach, po informacjach jakie są szeroko głoszone o sposobach i praktycznie nieograniczonych możliwościach inwigilacji obywateli, szyfrowanie danych na dysku stało się niezwykle popularne i cenione wśród użytkowników. Choć szyfrowanie i potajemne przekazywanie wiadomości jest stare jak świat, to teraz odkrywamy je na nowo, brylując wśród meandrów internetu.

klucz szyfrującySzyfrowanie danych to nic innego jak przekształcenie zrozumiałego dla nas tekstu lub też innej informacji, na ciąg znaków, który z pozoru wydaje się przypadkowy i bezsensowny. Dzięki temu informacje zostają utajnione i chronione przed niepowołanymi osobami, które mogłyby wścibsko sprawdzić zasoby naszego komputera czy też smartfona. W tym przypadku tekst jaki rozumiemy nosi nazwę tekstu jawnego, natomiast tekst zmieniony nazywamy tajnym.

Cały proces szyfrowania polega na stosowaniu specjalnych funkcji matematycznych, które przekształcają tekst jawny na tajny, zrozumiały tylko po podaniu odpowiedniego klucza dostępu. Szyfrowanie to świetny sposób na ukrycie informacji przed osobami trzecimi, których nie chcemy wtajemniczać w swoje sprawy. Również w czasie przekazywania informacji, zaszyfrowany tekst jest ciężki do złamania i odczytania przez niepowołane do tego osoby.

Jak najlepiej przedstawić działanie systemu szyfrującego?

Chyba najlepszym sposobem jest przykład szyfru Gajusza Juliusza Cezara, zwany kodem Cezara, który stosował szyfr do przekazywania informacji o działaniach wojennych. Był bardzo prosty, ale tym samym n ie oczywisty i przez wiele lat nie mógł być złamany. Polegał na podmianie liter, tak aby każdą literę tekstu jawnego podmienić na na literę tego samego alfabetu, ale oddaloną od niego o konkretną ilość znaków. Zatem każdy znak miał swój odpowiednik w alfabecie, jednak trzeba było znać ilość miejsc o którą należy przesunąć się w prawo.

Zobacz również